Błonnik – nie trawiony, ale niezbędny!

Błonnik jest jednym z ważniejszych składników diety, który odgrywa istotną rolę w profilaktyce i leczeniu wielu chorób, przede wszystkim chorób układu pokarmowego.


Co to jest błonnik?


Na błonnik pokarmowy (włókno pokarmowe) składają się wszystkie jadalne części roślin, odporne na działanie enzymów trawiennych w przewodzie pokarmowym człowieka.. Mogą one być częściowo lub całkowicie fermentowane w jelicie grubym. Błonnik obejmuje szereg różnych związków, m.in. celulozę, pektyny, inulinę, oligofruktany, skrobię oporną, ligninę, beta-glukany, jak również zaliczaną do świata zwierzęcego chitynę. Największe ilości błonnika znajdują się w pełnoziarnistych produktach zbożowych, takich jak otręby, płatki, grube kasze, czy pieczywo razowe. Cennym źródłem błonnika są również warzywa i owoce.


Ważny i rozpuszczalny i nierozpuszczalny


Biorąc pod uwagę znaczenie żywieniowe błonnika i jego rozpuszczalność w wodzie, wyróżnia się błonnik rozpuszczalny (np. beta-glukany, pektyny, śluzy) oraz nierozpuszczalny (np. celuloza, lignina, hemiceluloza) w wodzie. Włókno rozpuszczalne tworzy żele, pęcznieje w żołądku i wydłuża uczucie sytości. Natomiast błonnik nierozpuszczalny przyspiesza przemieszczanie się treści pokarmowej w jelitach. Dieta, bogata w błonnik zmniejsza ryzyko chorób jelita grubego, w tym zaparć, uchyłków i nowotworów. Jest to składnik, który chroni również przed chorobami cywilizacyjnymi, takimi jak cukrzyca czy choroby układu krążenia.