Leśne jagody – wpływ na układ pokarmowy

Robimy zapasy jagód, bo warto!


Jagody od czerwca nawet do września, można znaleźć niemal w każdym lesie. Te małe, soczyste i ciemnofioletowe kuleczki ich owoców rosną na niskich krzewinkach, zarówno w słońcu jak i zacienionych zakątkach lasów. Jagody leśnie można mrozić, suszyć i wykorzystywać w przetworach, by o każdej porze roku móc sięgnąć po prozdrowotne działanie tych dobrodziejstw natury. Jagody bowiem skutecznie hamują biegunki, pomagają przy zatruciach pokarmowych, łagodzą nudności i bóle brzucha. Jak udowodniły badania, dzięki przeciwutleniaczom i błonnikowi pokarmowemu, obniżają one także poziom cholesterolu, poprawiają elastyczność naczyń krwionośnych, wpływają korzystnie na wzrok oraz zmniejszają stężenie cukru we krwi. A co najważniejsze - są przepyszne!


Co kryją w sobie owoce jagód?


Owoce czarnej jagody leśnej są bogatym źródłem witamin A, B1, B2, PP, C, E i kwasu foliowego oraz prowitaminy A – karotenów. Ponadto zawierają kwasy owocowe (jabłkowy, bursztynowy, cytrynowy) oraz liczne składniki mineralne, jak potas, fosfor, wapń, sód, cynk, selen, żelazo, mangan, miedź, czy siarka.


Jagody to także cenne przeciwutleniacze – flawonoidy, antocyjany, procyjanidy, jak i inne związki aktywne biologicznie - garbniki i fitoestrogeny. Swój ważny udział w składzie tych owoców ma również błonnik pokarmowy, zwłaszcza pektyny, dzięki którym spora część tłuszczu i cholesterolu z diety jest usuwana z przewodu pokarmowego, zanim przeniknie do układu krwionośnego. Warto zbierać też liście czarnej jagody, bowiem zawierają korzystnie oddziałujące na organizm człowieka olejki eteryczne, antocyjany, glikozydy oraz garbniki.


Jagody na zatrucia i stany zapalne przewodu pokarmowego


Dzięki zawartym w jagodach składnikom, niebieski barwnik antocyjanowy tych owoców ma działanie antybakteryjne, stosuje się je w zatruciach pokarmowych. Dodatkowo działają one przeciwzapalnie i ochronnie na błonę śluzową jelit, nie dopuszczając do powstania i hamując pojawiające się już krwawienia z naczyń włosowatych przewodu pokarmowego, łagodząc tym samym bóle brzucha i nudności.


Wsparcie w walce z biegunkami, jak i zaparciami


Świeże czarne jagody wykazują łagodne działanie przeczyszczające i mogą być pomocne przy zaparciach, z kolei suszone owoce lub napar z liści o funkcji zapierającej – leczą biegunki. Dzięki dużej zawartości garbników i pektyn sok jagodowy lub napar z suszonych owoców bądź liści jagód, uszczelniają błonę śluzową żołądka, neutralizują szkodliwe produkty przemiany materii i spowalniają motorykę jelit, działając regulująco na konsystencję stolca, warto więc po nie sięgać w czasie biegunki. Natomiast surowe owoce jagody polecane są w diecie przy zaparciach (1-2 szklanki owoców dziennie).


Jagody, jak je wykorzystać?


Jagody warto przede wszystkim spożywać na surowo, w koktajlach, galaretkach i sałatkach. Świeże owoce możemy dodawać też do ciast, deserów, nadziewać nimi bułeczki, naleśniki i pierogi. Bardzo smaczne i zdrowe są przyrządzane z nich przetwory – soki, kompoty, dżemy i musy. Warto je również zamrozić, po rozmrożeniu nie tracą na smaku, wyglądzie oraz niewielkie są ubytki w ich właściwościach odżywczych.


Mycie jagód jest konieczne!


Zanim jagody trafią jednak do kuchni, na stoły lub do przetworów – higiena przede wszystkim! Dokładnie umyć należy nie tylko owoce, ale również ręce i naczynia po zbiorach. Niezachowanie podstawowych zasad higieny grozi bowiem zakażeniem niebezpiecznymi dla zdrowia pasożytami, w tym lamblią i wywołującym szczególnie groźną dla organizmu chorobę, tasiemcem bąblowcowym, którego jaja mogą dostać się na krzaczki jagód np. z odchodami lisów, bądź innych zwierząt.

Wybrane piśmiennictwo:
1. Baraniak J., Kania M.: Borówka, winorośl i granatowiec – znane rośliny o aktywności przeciwutleniającej. Postępy Fitoterapii 1/2015, (16)1: 50-55.
2. Drozd J., Anuszewska E.: Czarna jagoda – perspektywy nowych zastosowań w profilaktyce i wspomaganiu leczenia chorób cywilizacyjnych. Przegląd Medyczny Uniwersytetu Rzeszowskiego i Narodowego Instytutu Leków w Warszawie, Rzeszów 2013, 2, 226–235.